castmember.nl

Dat ziek zijn niet leuk is dat weet iedereen, daar is ook verder geen uitleg voor nodig. Ziek zijn doe je niet voor je lol, maar soms moet je lichaam even al zijn overtollige afvalstoffen kwijt blijkbaar en dan gebruikt het ook iedere uitgang die beschikbaar is daarvoor.

De vorige keer dat ik ziek was kwam het door verkeerd eten. In Disney is de personeelskantine niet echt om over naar huis te schrijven en als je dan nog zo blond bent om één van de laatste kippenpoten te bestellen die ligt dan ben je echt dom bezig. Dat heb ik toen geweten. Mijn maag overhoop, flink wat overgeven maar toen mijn maag weer leeg was, was het ook over. Dus op zich is dat niet zo erg, een dagje, hooguit 2, en je bent er vanaf. Bedoel, daar zou ik ook geen sores over schoppen.

Nu, nu is het anders, afgelopen woensdag kwam het grieperige gevoel opzetten, draaierigheid, misselijk, hoofdpijn, the works zeg maar. Ik voelde me beroerd en ook nu was het overgeven iets waar ik op kon gaan wachten. Eerst dacht ik nog dat het iets was waar ik binnen een dag klaar mee zou zijn maar het viel tegen. Zo tegen dat ik nu, zondag, nog steeds niet echt beter ben. Het overgeven is weg, dat is ook wel logisch omdat er niets meer in mijn maag zit wat naar boven kan komen. Ik heb in de afgelopen 5 dagen bijna niets gegeten, zo nu en dan iets gedronken maar daar blijft het ook bij. Het voelt vreemd, hoe blij ik er ook mee moet zijn dat ik 6 kg ben afgevallen, dit lijkt me toch niet de manier om dat te doen. Zeker de afgelopen 2 dagen heb ik niet het gevoel dat er verbetering in zit. Ik weet dat ik moet eten, maar ik heb helemaal nergens trek in. Zo'n stom gevoel . . .

. . . je loopt naar de koelkast, trekt hem met alle egares open en kijkt. Melk, geen trek in, cola, nja, als ik gelijk moet overgeven misschien wel, maar nu even niet. Broodje kaas, nah, liever niet, kom yoghurt, ook liever niet, ehm, en nu, dan die deur maar weer dicht. Verder snuffelen. Krentenbol, ja, dat moet lukken maar na 2 happen leg ik het ding ook weer naast mij neer, dit is ook niets. Aaaaahghr, niets heeft smaak op het moment, er is niet is wat ik vertrouw om te eten, het is zo vervelend. Dagen lig je op je bed, TV kijken, slapen, beetje muziek luisteren, de Xbox gaat niet aan want van een spelletje spelen wordt je misselijk, nee, dat schiet niet op . . .

. . . nu alleen maar hopen dat het snel voorbij is, want hier word ik stiekem gek van!

Er was eens een koningin en een prins, deze prins zocht een prinsesje. Op een bal had hij zijn prinsesje gevonden en liet haar het glazen muiltje passen. Het muiltje zat haar als gegoten en zij moest dus wel de prinses worden. En zo ging het. De onderdanen hadden respect voor de koning en de koning had respect voor zijn onderdanen . . .

Tot een van de onderdanen vond dat hij ook koning was, hij sloop het kasteel in en paste het muiltje, het zat als gegoten. Hij liet zijn vriendin passen en ook zij paste met haar voetje zo in het muiltje. Het muiltje ging het hele land door en iedereen paste het schoentje, dus iedereen werd koning of koningin. Daarmee verworf iedereen ook dezelfde rechten en iedereen stond in de file op een gegeven moment met hun auto's . . .

"ga eens opzij, ik ben koning dus ik hoef niet te wachten"

Maar niemand luisterde, want iedereen voelde zich koning in hun eigen paleisje en hun eigen auto. De irritatie liep op doordat iedereen zijn verworven rechten begon uit te oefenen totdat een koningin zei . . .

"we zijn allemaal koning, dus dienen ieder ander te respecteren"

En zo stond de show van Claudia de Breij vanavond in Gouda. Een show over de intussen 55 jaar vrede die we intussen beleven, maar een vrede die eigenlijk heel niet zo vredig is. Er gebeurd genoeg om ons heen maar iedereen lijkt met oogkleppen op zijn eigen ding te willen doen en probeert hiermee geluk na te streven, niet dat we geluk ooit gaan vinden, want we moeten teveel. We moeten een goede baan, een mooie auto, een groot huis, kinderen en lekker op vakantie. Verder moeten we een tweede baan om niet in een sleur te raken. En keuzes maken die we eigenlijk niet willen maken. We moeten vanalles, maar we doen niets . . .

. . . en wanneer, wanneer ben je nu echt gelukkig?

Ik denk dat intens geluk op het moment niet meer bestaat, om de hoek is er altijd wel iets beters, mooiers, groters of leukers te vinden wat we na moeten streven. Wie is er op het moment nog gelukkig met wat hij / zij heeft? En dat is de essentie van Claudia haar show, en die weet ze prachtig in te pakken in liedjes, sketches, en mooi zinssnede. Als je de kans nog hebt, dan moet je zeker gaan kijken!

Intussen is Hyves het grootste sociale netwerk van Nederland. Veel mensen hebben hier een profiel om hun leven te kunnen delen met de rest van de wereld (naja, eigenlijk Nederland). Dit is natuurlijk een ideale plek om je verder kenbaar te maken als groot bedrijf dat mensen zoekt. Disney is sinds deze week in dit gat gesprongen en er is een nieuwe Hyve ontstaan, Disneylandparis-Casting!

Op deze Hyve zijn verschillende interessante dingen te vinden over het leven van een Castmember. Hoe het wonen is geregeld, specials over het werken bij attracties, food, hotels en alle andere zaken en nog veel meer. Ook is er een Casting medewerker op de Hyve aangemeld om alle vragen van bezoekers te kunnen beantwoorden. Als je hyves hebt, wordt lid en kijk eens of het magische leven ook iets voor jouw is!

Nogmaals de link : Disneylandparis-Casting

- Je nooit met 1 vinger wijst
- Je met minimaal 5 verschillende nationaliteiten werkt
- Je weet waar al je vrienden op maandag avond zijn
- Je weet dat "je vrijdag" makkelijk op een dinsdag kan vallen
- Je rustig kan zeggen "ja, de wachttijd is echt 30 minuten", en dat 30 keer in 5 minuten
- Je weet wat een "Code V" is en je de nilosorb van 20 meter afstand kan ruiken.
- Je vloeiend intercom spreekt . . . 101, 102, 105, 53
- Je weet altijd waar welk disney karakter is
- Je weet wat PC-OPS is
- Je wacht nooit langer dan 10 minuten voor een attractie
- Mooie momenten zijn opeens "Magical moments"
- Je weet iedere "Hidden mickey" te vinden
- Je werkt in een kostuum, niet in een uniform!
- Je kent volledige voorshows en attractie spiels uit je hoofd
- In een gewoon gesprek komen de termen parc 1, parc 2, prod 1, prod 3, food, DLH, HC gewoon voor
- Je begint vriendelijke gesprekken met volledig vreemden
- Je weet je dag volledig om alle shows en parades heen te plannen
- Elke disney reclame roert je tot tranen
- De belangrijkste avondshow die je niet mag missen is de kinderwagenrace door de mainstreet
- Je weet vriendelijk de vraag "waarom regent het" te beantwoorden
- Je kan je een dag in Disney vermaken zonder attracties te doen
- Je hebt de achterkant van water vaak genoeg gezien
- Je spreekt spaans, of in ieder geval het sluitingsstukje in het spaans
- Gasten vragen je zelfs om tips als je niet gekostumeerd bent
- Je bent verliefd op "automagische" deuren
- Je hebt het nooit over klanten maar gasten!
- Je weet hoe het is om op het werk te leven
- Je spreekt castmembers;

Een combinatie van Frans en Engels met daar tussendoor nog verschillende codes en over de top taalgebruik

En dit, dit maakt het leuk om in Disney te werken, de gekke geintjes onderling. Het leven op de Boiserie (die ook verschillende bijnamen heeft), het gasten vermaken en intussen je medewerkers informeren over een 10-14 . . . ik bedoel, bij welk (nederlands) bedrijf vindt je dat nu, nergens denk ik!

Jaha, ook in Disney ben je zo nu en dan wel vrij. Dit is de tweede dag verlof die ik heb en ik vermaak me wel. Vandaag een grote schoonmaak in ons appartement gehouden en daarna lekker met de laptop op mijn schoot niets zitten doen. Wat drinken en dat was het wel, ik vind het wel goed zo eigenlijk. Je hoeft ook niet iedere dag hard bezig te zijn.

Na 4 dagen moet ik ook wel zeggen dat ik redelijk op was. Bedoel, het is nogal een verschil met een kantoorbaan hier. Je werkt je echt uit de naad en loopt continu te rennen. Ik bedoel, na 4 dagen begonnen mijn voeten ook echt hevig te protesteren. En wat doe je dan na je 4e dag. Je gaat nog even met vrienden het park in. Om 8.00 stond ik op de werkvloer en om 0.00 was ik weer een keer thuis, helemaal verrot maar wel voldaan. Mede daarom is gisteren een beetje in het water gevallen.

Uiteindelijk heb ik wat boodschappen gedaan en bij Aaron, Kevin en Dennis een film gekeken. Na de film hebben we het onvoorspelbare spel van Paul de Leeuw gespeeld. erg grappig.

Zo spannend was de film overigens. Er was eigenlijk geen zak aan, het was een comedy over een diamantrover die een dwerg was. De roof ging mis en hij moest zich als baby verkleden om de diamant terug te stelen van de mensen waar de diamant verstopt was. Allemaal heel grappig maar zo voorspelbaar. Dennis heeft maar delen van de film gezien en dat was denk ook wel genoeg.

Morgen mag ik weer aan de slag, en hoe stom het misschien ook mag zijn, ik heb er wel zin in om met kerst weer te werken. Bedoel, dan vergeet je weer even dat je niet thuis bent, want op ditsoort momenten mis je je familie natuurlijk wel een beetje . . .

Vandaag was het dan zover, na 2 dagen formation had ik vandaag mijn check-out om te kijken of ik alle procedures goed kende. Een check-out duurt ongeveer 2,5 uur en op dat moment is het een vragenvuur tot en met met ongeveer 200 vragen waarvan sommige enorm uitgebreid zijn. Mgoe, dat allemaal in het frans en soms enorm snel. Misschien kan je je iets voorstellen dat het een beetje moeilijk is om dat allemaal te beantwoorden en te begrijpen. Zeker wanneer degene die de check-out doet italiaans is (dus een accent in het frans waar je u tegen zegt).

Mais bon . . .

Ik ben gechecked, ik mag alles doen buiten de tower (controle) positie.

Daarna mog ik alleen aan het werk en ookal ken ik alles wel goed en heb ik het allemaal al een keer alleen gedaan. Toch blijft het vreemd om alle zaken alleen te doen. Even goed, het was wel tof, om 17.44 had ik mijn 10 uur er al weer op zitten. Het ging echt snel vandaag. Morgen nog 1 dag en dan heb ik 2 dagen weekend, en het klopt dus wat ze zeggen . . . You know you're a castmember when your weekend starts on Wednesday.

Eerste kerstdag moet ik werken, tweede kerstdag ben ik vrij en op 31 december sta ik om 0.00 te badgen voor ik naar huis mag. Ik denk dat de champagne dicht blijft dit jaar. Even goed wordt het lachen, werken op oudjaarsavond zal denk toch iets speciaals blijven.

A bientot!

- Rene

Bojour . . .

Na gisteren een goede reis te hebben gehad een een briljante nacht was het tijd om echt aan de slag te gaan. Eigenlijk had ik tradition maar daar had ik echt geen zin in. Ik ben direct aan het werk gegaan met een shadow en het was geweldig. Heerlijk weer frans gepraat en het was zo gek dat ik vanavond tegen een nederlandse vriend begon in het nederlands en het gesprek gewoon in het frans afsloot, dan ben je goed bezig!

Morgen verder met mijn formation, misschien dan gewoon al mijn check out!

Bonne nuit!

- Rene

Hello,

Een tijdje terug, en dan praten we denk wel over 1,5 jaar geleden had ik het briljante idee om een Western Digital World Edition schijf te kopen. Een netwerkschijf waarop ik lekker mijn muziek kon opslaan en mijn foto's veilig bewaren. Het ding werkte perfect, snelle overdracht, weinig flaws, gewoon een heerlijke machine. Maar ongeveer een maandje geleden begonnen de problemen. Het ding verloor continu zijn netwerkverbinding, en gezien ze bij WD zo handig waren geweest om GEEN extra ingang op de schijf te maken was ik screwed. Ik heb eerst nog redelijk wat aan mijn eigen netwerk zitten klooien om te kijken of het daar mogelijk aan lag maar ik kreeg de verbinding niet meer tot stand. Ja, op zich wel, maar na 100 Mb dataoverdracht stopt het ding ermee.

• IP hard toekennen
• IP laten toekennen door router
• Andere netwerknaam gebruiken
• Andere indeling van de schijven
• Extra map aan maken
• Map met minst belangrijke data verwijderen

Echt niets wilde helpen, hij bleef zijn verbinding verliezen. Vanmorgen toch maar begonnen om eens alle kabelbende in het hoekje waar de schijf stond op te ruimen. Veel kabels weg weten te halen, 4 overbodige netwerkkabels. 2 adapters, een netsnoer. Genoeg dus. Mogelijk was dit de oplossing. Zaten er gewoon fouten in de aansluitingen. Maar nee, hij blijft enorm bokken. Ik begrijp het niet en baal er enorm van. 4 jaar aan foto's staan op die schijf en een collectie muziek waar je u tegen zegt . . . allemaal voor op dit moment verloren. Ik weet ook niet wat de fout is, bad sectors op de schijf, de netwerkverbinding, de netwerknaam, de bekabeling. Voor mij kan het op het moment allen zijn . . .

. . . maar één ding is het zeker. Bijzonder klote!

- René

[EDIT]

Intussen uitgevonden dat het probleem niet specifiek in mijn schijf zit, sterker nog, mensen over de hele wereld hebben er last van. Ik heb hem teruggebracht naar de computer shop waar ze recovery op deze schijf gaan uitvoeren. Eens kijken wat daar exact uit gaat komen. Ik hoop in ieder geval dat ik al mijn data weer terug ga ontvangen, ik mis mijn vakantiefoto's nu al!

Misschien wel mijn favoriete web-comic. En zie hieronder waarom, ik bedoel, briljant toch!

www.doyouknowflo.nl

Beste bezoeker,

Welkom op mijn tot nu toe nog best wel kale weblog!

Zondag op het idee gekomen op een weblog te gaan bijhouden en maandag heeft Daenney er eentje voor mij gebouwd. Zo kan ik in Frankrijk iedereen lekker op de hoogte houden van mijn hersenspinsels en nu alvast beginnen met het internet vervuilen met mijn verhaaltjes en bedenkseltjes. Wanneer je dit leuk vindt, zet deze weblog dan gerust bij je favorieten en laat zo nu en dan een krabbeltje achter zodat ik ook weet hoe jij over bepaalde zaken nadenkt.

Groetjes,

- René