castmember.nl

Dat ziek zijn niet leuk is dat weet iedereen, daar is ook verder geen uitleg voor nodig. Ziek zijn doe je niet voor je lol, maar soms moet je lichaam even al zijn overtollige afvalstoffen kwijt blijkbaar en dan gebruikt het ook iedere uitgang die beschikbaar is daarvoor.

De vorige keer dat ik ziek was kwam het door verkeerd eten. In Disney is de personeelskantine niet echt om over naar huis te schrijven en als je dan nog zo blond bent om één van de laatste kippenpoten te bestellen die ligt dan ben je echt dom bezig. Dat heb ik toen geweten. Mijn maag overhoop, flink wat overgeven maar toen mijn maag weer leeg was, was het ook over. Dus op zich is dat niet zo erg, een dagje, hooguit 2, en je bent er vanaf. Bedoel, daar zou ik ook geen sores over schoppen.

Nu, nu is het anders, afgelopen woensdag kwam het grieperige gevoel opzetten, draaierigheid, misselijk, hoofdpijn, the works zeg maar. Ik voelde me beroerd en ook nu was het overgeven iets waar ik op kon gaan wachten. Eerst dacht ik nog dat het iets was waar ik binnen een dag klaar mee zou zijn maar het viel tegen. Zo tegen dat ik nu, zondag, nog steeds niet echt beter ben. Het overgeven is weg, dat is ook wel logisch omdat er niets meer in mijn maag zit wat naar boven kan komen. Ik heb in de afgelopen 5 dagen bijna niets gegeten, zo nu en dan iets gedronken maar daar blijft het ook bij. Het voelt vreemd, hoe blij ik er ook mee moet zijn dat ik 6 kg ben afgevallen, dit lijkt me toch niet de manier om dat te doen. Zeker de afgelopen 2 dagen heb ik niet het gevoel dat er verbetering in zit. Ik weet dat ik moet eten, maar ik heb helemaal nergens trek in. Zo'n stom gevoel . . .

. . . je loopt naar de koelkast, trekt hem met alle egares open en kijkt. Melk, geen trek in, cola, nja, als ik gelijk moet overgeven misschien wel, maar nu even niet. Broodje kaas, nah, liever niet, kom yoghurt, ook liever niet, ehm, en nu, dan die deur maar weer dicht. Verder snuffelen. Krentenbol, ja, dat moet lukken maar na 2 happen leg ik het ding ook weer naast mij neer, dit is ook niets. Aaaaahghr, niets heeft smaak op het moment, er is niet is wat ik vertrouw om te eten, het is zo vervelend. Dagen lig je op je bed, TV kijken, slapen, beetje muziek luisteren, de Xbox gaat niet aan want van een spelletje spelen wordt je misselijk, nee, dat schiet niet op . . .

. . . nu alleen maar hopen dat het snel voorbij is, want hier word ik stiekem gek van!

Er was eens een koningin en een prins, deze prins zocht een prinsesje. Op een bal had hij zijn prinsesje gevonden en liet haar het glazen muiltje passen. Het muiltje zat haar als gegoten en zij moest dus wel de prinses worden. En zo ging het. De onderdanen hadden respect voor de koning en de koning had respect voor zijn onderdanen . . .

Tot een van de onderdanen vond dat hij ook koning was, hij sloop het kasteel in en paste het muiltje, het zat als gegoten. Hij liet zijn vriendin passen en ook zij paste met haar voetje zo in het muiltje. Het muiltje ging het hele land door en iedereen paste het schoentje, dus iedereen werd koning of koningin. Daarmee verworf iedereen ook dezelfde rechten en iedereen stond in de file op een gegeven moment met hun auto's . . .

"ga eens opzij, ik ben koning dus ik hoef niet te wachten"

Maar niemand luisterde, want iedereen voelde zich koning in hun eigen paleisje en hun eigen auto. De irritatie liep op doordat iedereen zijn verworven rechten begon uit te oefenen totdat een koningin zei . . .

"we zijn allemaal koning, dus dienen ieder ander te respecteren"

En zo stond de show van Claudia de Breij vanavond in Gouda. Een show over de intussen 55 jaar vrede die we intussen beleven, maar een vrede die eigenlijk heel niet zo vredig is. Er gebeurd genoeg om ons heen maar iedereen lijkt met oogkleppen op zijn eigen ding te willen doen en probeert hiermee geluk na te streven, niet dat we geluk ooit gaan vinden, want we moeten teveel. We moeten een goede baan, een mooie auto, een groot huis, kinderen en lekker op vakantie. Verder moeten we een tweede baan om niet in een sleur te raken. En keuzes maken die we eigenlijk niet willen maken. We moeten vanalles, maar we doen niets . . .

. . . en wanneer, wanneer ben je nu echt gelukkig?

Ik denk dat intens geluk op het moment niet meer bestaat, om de hoek is er altijd wel iets beters, mooiers, groters of leukers te vinden wat we na moeten streven. Wie is er op het moment nog gelukkig met wat hij / zij heeft? En dat is de essentie van Claudia haar show, en die weet ze prachtig in te pakken in liedjes, sketches, en mooi zinssnede. Als je de kans nog hebt, dan moet je zeker gaan kijken!

Jaha, ook in Disney ben je zo nu en dan wel vrij. Dit is de tweede dag verlof die ik heb en ik vermaak me wel. Vandaag een grote schoonmaak in ons appartement gehouden en daarna lekker met de laptop op mijn schoot niets zitten doen. Wat drinken en dat was het wel, ik vind het wel goed zo eigenlijk. Je hoeft ook niet iedere dag hard bezig te zijn.

Na 4 dagen moet ik ook wel zeggen dat ik redelijk op was. Bedoel, het is nogal een verschil met een kantoorbaan hier. Je werkt je echt uit de naad en loopt continu te rennen. Ik bedoel, na 4 dagen begonnen mijn voeten ook echt hevig te protesteren. En wat doe je dan na je 4e dag. Je gaat nog even met vrienden het park in. Om 8.00 stond ik op de werkvloer en om 0.00 was ik weer een keer thuis, helemaal verrot maar wel voldaan. Mede daarom is gisteren een beetje in het water gevallen.

Uiteindelijk heb ik wat boodschappen gedaan en bij Aaron, Kevin en Dennis een film gekeken. Na de film hebben we het onvoorspelbare spel van Paul de Leeuw gespeeld. erg grappig.

Zo spannend was de film overigens. Er was eigenlijk geen zak aan, het was een comedy over een diamantrover die een dwerg was. De roof ging mis en hij moest zich als baby verkleden om de diamant terug te stelen van de mensen waar de diamant verstopt was. Allemaal heel grappig maar zo voorspelbaar. Dennis heeft maar delen van de film gezien en dat was denk ook wel genoeg.

Morgen mag ik weer aan de slag, en hoe stom het misschien ook mag zijn, ik heb er wel zin in om met kerst weer te werken. Bedoel, dan vergeet je weer even dat je niet thuis bent, want op ditsoort momenten mis je je familie natuurlijk wel een beetje . . .

Vandaag was het dan zover, na 2 dagen formation had ik vandaag mijn check-out om te kijken of ik alle procedures goed kende. Een check-out duurt ongeveer 2,5 uur en op dat moment is het een vragenvuur tot en met met ongeveer 200 vragen waarvan sommige enorm uitgebreid zijn. Mgoe, dat allemaal in het frans en soms enorm snel. Misschien kan je je iets voorstellen dat het een beetje moeilijk is om dat allemaal te beantwoorden en te begrijpen. Zeker wanneer degene die de check-out doet italiaans is (dus een accent in het frans waar je u tegen zegt).

Mais bon . . .

Ik ben gechecked, ik mag alles doen buiten de tower (controle) positie.

Daarna mog ik alleen aan het werk en ookal ken ik alles wel goed en heb ik het allemaal al een keer alleen gedaan. Toch blijft het vreemd om alle zaken alleen te doen. Even goed, het was wel tof, om 17.44 had ik mijn 10 uur er al weer op zitten. Het ging echt snel vandaag. Morgen nog 1 dag en dan heb ik 2 dagen weekend, en het klopt dus wat ze zeggen . . . You know you're a castmember when your weekend starts on Wednesday.

Eerste kerstdag moet ik werken, tweede kerstdag ben ik vrij en op 31 december sta ik om 0.00 te badgen voor ik naar huis mag. Ik denk dat de champagne dicht blijft dit jaar. Even goed wordt het lachen, werken op oudjaarsavond zal denk toch iets speciaals blijven.

A bientot!

- Rene

Beste bezoeker,

Welkom op mijn tot nu toe nog best wel kale weblog!

Zondag op het idee gekomen op een weblog te gaan bijhouden en maandag heeft Daenney er eentje voor mij gebouwd. Zo kan ik in Frankrijk iedereen lekker op de hoogte houden van mijn hersenspinsels en nu alvast beginnen met het internet vervuilen met mijn verhaaltjes en bedenkseltjes. Wanneer je dit leuk vindt, zet deze weblog dan gerust bij je favorieten en laat zo nu en dan een krabbeltje achter zodat ik ook weet hoe jij over bepaalde zaken nadenkt.

Groetjes,

- René